Uyku noksanlığının, okul performansının yanı sıra çocuğun evdeki davranışlarına da önemli bir etkisi olabilir. Söz konusu araştırma, uyku sorunu yaşayan genç çocukların, yetişkin hale geldiklerinde sigara, alkol ve uyuşturucu madde bağımlılığına daha kolay kapıldıklarını da gösteriyor. Erkek çocukları, kızlara göre bu konuda daha sabıkalı: Erken çocuklukta uyku sorunu yaşayan erkek çocukları, bu tür problemlerle yüz yüze kalmayan erkek çocuklarına göre 14 yaş civarında alkol almaya, sigara ve uyuşturucu kullanmaya iki kat daha fazla eğilimliler. Bu durumun arkasındaki neden hâlâ tam olarak bilinmese de, bir teoriye göre, doğru düzgün bir uyku çekmeyi hiçbir zaman tam olarak öğrenemeyen çocukların yetişkin hale geldiklerinde rahatlamak ve sinirlerini yatıştırmak için alkol ve diğer uyuşturuculara daha kolay sarılabildikleri tahmin ediliyor.

Yetersiz uyku, bir yandan çocukları yorgun ve sinirli hissettirirken, bir yandan da arkadaşları ve aileleriyle sosyal ilişki kurmalarında zorluk çekmelerine neden oluyorlar. Ayrıca endişeli ve depresif de yapabiliyorlar. Sürekli uyku sorunu yaşayan çocukların, anne babaları ve diğer çocuklarla daha kısır sosyal ilişkiler yaşamaları çok daha büyük bir olasılık. Uykusunu alan çocuklarsa, genellikle kendilerine daha çok saygı duyuyorlar ve kızgınlıklarını kontrol etmede de daha başarılılar.

Gün içinde uykulu olan çocuklar, daha hantallar ve kendilerini daha kolay yaralayabiliyorlar. İtalya’da yapılan bir araştırmada, gece boyunca on saatten daha az uyuyan çocukların, gün içinde bir kaza geçirme olasılıklarının daha yüksek olduğu ortaya konmuş ve uykuyla kaza geçirme olasılığı arasındaki bu bağlantının özellikle de anaokuluna giden erkek çocukları arasında güçlü olduğu saptanmış. Uyumak için yataklarına geç giden erkek ve kız çocuklarının, kaza geçirme olasılıkları evde de daha yüksektir. Yaralanmaların çoğu da akşam saat 4’le gece yarısı arasında gerçekleşmektedir.

Hemen her anne veya baba, uykusunu doğru düzgün almayan bir çocuğun daha huysuz olduğunu, isteklerini ve öfkesini kontrol etmekte zorlandığını size anlatabilir. Ayrıca bu çocukların daha kıpır kıpır, dikkatsiz ve yıkıcı olma olasılıkları da yüksektir ve tek bir işe odaklanmakta zorluk çekerler. Bu tür olumsuz davranışlara bazen, anne babalar ve doktorlar tarafından “dikkat bozukluğu / hiperaktivite” gibi yanlış teşhisler konulduğunu gösteren kanıtlar giderek artmaktadır. Hâlbuki gerçek sorun basitçe yeterli uykunun alınmamasıdır.