Ailenin yeni üyelerini uygun bir şekilde konumlandırmak nazik bir konudur. Genelde yetişkinler yeni bir eş ve çocukları heyecan verici bulsalar da, değişikliklerle ilgili esas kaygıyı çocuklar hisseder. Üvey ailelerin artık daha yaygın olarak görülmeye başlandığı bir toplumda bu normal bir süreç gibi gözükse de, bu aşamada çocuk bunu böyle algılayamayabilir.  

Annenin ya da babanın yeni eşiyle olan mutluluğu çocuğu şoka uğratabilir. Çocuk, ne kadar iyi olursa olsun yeni bir insanı davetsiz bir misafir olarak görebilir ya da alıştığı rahatını bozabilecek bir tehdit olarak algılayabilir. Bu yüzden duygularını, sessizce içine kapanmak, üzülmek ya da tam tersine çok mutlu olmak gibi bir dizi davranış sergileyerek ifade eder. Söz konusu mutluluk çok samimi olabileceği gibi, çocuk bunu gerçekte hissettiği kin ve kızgınlık gibi duygularını maskelemek için de kullanıyor olabilir. Size önerim, çocuğun ilk tepkisini gerçekliğin bütünü olarak görmemeniz:
 

• Ailenizde yapmayı düşündüğünüz herhangi bir değişiklikle ilgili planlarınızı onunla konuşmaya başlayın. Bunu önce ayrı, sonra da yeni eşiniz yanınızdayken yapın ki artık hep beraber olduğunuzu ona göstermiş olun.
• Herkesi birbirine yavaş yavaş alıştırın ve bu değişiklikleri kabullenebilmeleri için onlara zaman tanıyın.
• Çocuğunuzun endişelerini kınamayın. Ne dediğini dinleyin ve bunlar hakkında düşünün, çünkü genelde en büyük korkusu unutulacağına dair olacaktır.
• Hem yetişkinleri hem de çocuğunuzu göz önünde tutarak neler yapılabileceği hakkında dikkatlice düşünün. Belki de herkes bu değişime ayak uydurana kadar ayrı olarak yaşamaya ihtiyacınız olabilir.
• Eski eşinizi - özellikle de çocuğunuzla hâlâ görüşüyorsa - bu yeni durumdan haberdar edin. Hiçbir çocuk yeni yaşananları annesine ya da babasına anlatmak durumunda bırakılmamalıdır.
• Farklı seviyelerde de olsa çoğu çocuğun bu durumda zorlanacağını ve uyum sağlamasının zaman alacağını unutmayın.